sobota, 6 lutego 2016

#25: Harry Potter i Kamień Filozoficzny

Tytuł: Harry Potter i Kamień Filozoficzny
Autor: Joanne Kathleen Rowling
Seria: Harry Potter (tom 1) 
Wydawnictwo: Media Rodzina
Data wydania: 10 kwietnia 2000
Ilość stron: 324
Kategoria: literatura młodzieżowa, fantasy, 
Ocena: 8/10 
Książka bierze udział w wyzwaniu 30 książek w ciągu wakacji.

Opis: Harry Potter to sierota i podrzutek, od niemowlęcia wychowywany przez ciotkę i wuja, którzy podobnie jak ich syn Dudley traktowali go jak piąte koło u wozu. Pochodzenie chłopca owiane jest tajemnicą, jedyna pamiątka z przeszłości to zagadkowa blizna na jego czole. Skąd jednak biorą się niesamowite zjawiska, które towarzyszą nieświadomemu niczego Potterowi? Wszystko wyjaśni się w jedenaste urodziny chłopca, a będzie to dopiero początek Wielkiej Tajemnicy...

Zapraszam do rozwinięcia!

Wyobraźcie sobie, że pewnego feralnego dnia umierają wasi rodzice, kiedy wy jesteście jeszcze bardzo młodzi i niczego nieświadomi. Patrzycie swoimi niewielkimi oczętami na to, co się wokół was dzieje. Pamiętacie jak przez mgłę waszą mamę i tatę. Od zawsze posiadacie dziwną bliznę na czole, a kiedy pytacie skąd się ona wzięła, wasza rodzina zastępcza od strony matki wmawia wam, że to skutek drobnego wypadku z dzieciństwa. Rodzina... waszego wuja i ciotki nie możecie nazwać prawdziwą, kochającą rodziną. Ani nawet zastępczą, bo oni jedynie was tolerują. Nie dostajecie od nich prezentów na urodziny, choć każdemu powinien należeć się symboliczny upominek, mieszkacie w ciasnej, zatęchłej klitce pod schodami i musicie usługiwać wszystkim dookoła, robiąc to tak, aby nie wejść nikomu w drogę. Wujek i ciotka faworyzują swojego fajtłapowatego syna i pokazują wam, że dla nich jesteście nikim. Nie macie pojęcia, skąd bierze się u nich ta nienawiść, ale jesteście niedoinformowani w wielu sprawach i każde wasze przypuszczenie niestety okazuje się nieprawdziwe. Pewnego dnia wszystko się zmienia. Otrzymujecie list zaadresowany do was. Bardzo was to zaskakuje, bo nie macie znajomych ani innej rodziny, która mogłaby wam cokolwiek wysłać. Wuj robi wszystko, byście nie odczytali tego listu, ale nie zdaje mu się to na wiele, ponieważ z biegiem kolejnych dni przychodzi ich coraz więcej. Kiedy już macie go w rękach, dotykacie palcami papieru i badacie jego strukturę, a oczami śledzicie kolejne linijki tekstu, treść, choć wydaje wam się absurdalna, może być waszą nadzieją na lepsze jutro. Ukazuje się wam ścieżka do niezwykłego świata, przepełnionego magią i czarami, który może pochłonąć was bez reszty.

Na świecie nie ma chyba osoby, która by nie słyszała o fenomenalnej serii J.K. Rowling. Siedmiotomowy cykl o Harrym Potterze stał się klasykiem, istnym bestsellerem, nad którym angielska pisarka i nauczycielka literatury pracowała około dziesięć lat. Seria o młodym chłopcu-czarodzieju zyskała wielu fanów na całej kuli ziemskiej. Stała się jedną z najbardziej poczytnych serii książek dla młodzieży, choć niejeden dorosły również się nią zachwyca.

- Harry... jesteś czarodziejem. - W izbie zapadło milczenie. Słychać było tylko morze
i świst wiatru. 
- Czym jestem? - wydyszał Harry.

Ja swoją przygodę z "Harry Potterem" zaczęłam właściwie kilka lat temu, kiedy to w telewizji obejrzałam wszystkie filmy z tej serii. Później dowiedziałam się, że są one na podstawie książek, ale jeszcze wtedy nie byłam takim molem książkowym i wszelkie próby czytania tej serii szły mi bardzo opornie. Dopiero w ubiegłe wakacje powiedziałam sobie dosyć i postanowiłam przeczytać całą serię. Do pierwszego tomu miałam kilka podejść. Nie jestem w stanie powiedzieć, co mnie tak bardzo zniechęcało do czytania, ale wydaje mi się, że to wszystko przez filmy, które obejrzałam dosłownie ze sto razy.

Czytanie rozpoczęłam niestety lekko nudnawym początkiem, ale nie mogłam go pominąć, to nie w moim stylu, dlatego dzielnie brnęłam dalej. Gdy w końcu przebiłam się przez ten monotonny wstęp, mogłam rozpocząć poznawanie świata czarodziejów na nowo, tym razem za pomocą książkowej wersji.

Prawda to cudowna i straszliwa rzecz, więc trzeba się z nią obchodzić ostrożnie.

Powieść opowiada historię chłopca, którego życie nie było usłane różami, z czym wiążę się tajemnicza blizna w postaci błyskawicy na jego czole. Tytułowy Harry Potter, dziesięcioletni chłopiec wychowywał się u wuja Vernona i ciotki Petunii. Dorastał nie mając pojęcia, kim są jego rodzice, jacy byli dla innych, jak wyglądali i dlaczego nie żyją. U swojego wujostwa - rodziny Dursleyów, mały chłopiec potrzebujący matczynej czułości i ciepła ojca czuł się niechciany. Jego zastępcza rodzina jasno dawała mu do zrozumienia, że Harry był dla nich piątym kołem u wozu i najchętniej by się go pozbyli. Mieszkał w komórce pod schodami, nie dostawał zabawek, chodził w starych, znoszonych i za dużych na niego ubraniach, a na co dzień musiał znosić poniżanie i docinki ze strony puszystego, rozpieszczonego kuzyna Dudley'a. Harry nie był jednak zwykłym chłopcem. Jako jedyny przeżył spotkanie z najpotężniejszym czarnoksiężnikiem na świecie. Każdy czarodziej znał jego nazwisko, lecz nikt nie wiedział, co naprawdę wydarzyło się przeszło dziesięć lat wcześniej. Żadna istota obdarzona magiczną mocą nie była w stanie pojąć, jakim cudem małe dziecko, a właściwie niemowlak, potrafił pozbawić mocy samego Voldemorta! W dniu jedenastych urodzin całe dotychczasowe życie Harry'ego Pottera uległo zmianie, bowiem otrzymał on list ze Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie, który informował go o rozpoczęciu nauki. Przeprowadził się do szkoły, poznał przyjaciół i niefortunnie znalazł się w samym centrum wydarzeń, które odbiły się zarówno na nim, jak i przyszłości czarodziejskiego świata...

Nie wiedział, ku czemu zmierza, ale wierzył, że będzie to o wiele lepsze od tego,
co zostawiał za sobą.

Harry Potter i jego nowi przyjaciele: Ronald Weasley i Hermiona Granger początkowo się nie lubili, aż trudno to pojąć, zważywszy na to, jak silna zaczęła stawać się ich przyjaźń na przestrzeni tego tomu. Hermiona była jedną z najbardziej nietuzinkowych postaci z całej książki. Wielokrotnie wybijała się spośród tłumu swoją wiedzą i umiejętnościami. Była typem kujonki, czasami zdarzało jej się błyskać swoją przemądrzałością, ale nie dało jej się przez to nie lubić. Ron wyróżniał się swoją niedojrzałością emocjonalną i wrażliwością. Był bardzo zabawny, czasami humorzasty, a nawet porywczy, ale tylko wtedy, kiedy ktoś ranił jego bliskich. Harry był taką cichą wodą. Niby niepozorny, pokrzywdzony przez los, unikający niebezpieczeństw, ale kiedy trzeba było potrafił się wykazać i pokazać innym, co potrafi. Wykazywał się ogromnym męstwem i odwagą, a także ciepłym sercem. Nikt nie był mu obojętny.

Są takie wydarzenia, które - przeżyte wspólnie - muszą się zakończyć przyjaźnią...

Oprócz trójki tych bohaterów w powieści pojawia się ich jeszcze wiele. Każdy z nich jest bardzo zróżnicowany pod względem charakteru. Najwyrazistszym jest Draco Malfoy - wróg naszego Harrry'ego. Najspecyficzniejszym - Rubeus Hagrid - gajowy Hogwartu, najszlachetniejszym  - Albus Dumbledor - dyrektor Szkoły Magii i Czarodziejstwa. Uważam, że J.K. Rowling stworzyła jedne z najznakomitszych postaci, jeżeli chodzi o ten typ literatury.

Ogromną frajdę sprawiło mi poznawanie Hogwartu od innej strony. Przechadzanie się po pełnych tajemnic, zawiłych korytarzach, nocne spacery pod peleryną niewidką, zapachy z Wielkiej Sali, odwiedzanie chatki gajowego Hagrida, wyprawy do Zakazanego lasu, mecze quidditcha, poznawanie czarów, uczestniczenie w zajęciach, poznanie "zupełnie niegroźnego" Puszka i wiele, wiele więcej. Każda przygoda, jaką przeżywa Harry wraz ze swoimi przyjaciółmi dosłownie porywa. Chociaż chciałoby się zatrzymać przy tej książce na dłużej, nie da się zwlekać z czytaniem. Co najgorsze (a może najlepsze) te ponad trzysta stron zlatuje w mgnieniu oka!

To, co się wydarzyło w podziemiach jest ścisłą tajemnicą, więc, oczywiście,
wie o tym cała szkoła. Przypuszczam, że to twoi przyjaciele, panowie Fred i George Weasleyowie są odpowiedzialni za próbę przysłania ci tutaj sedesu.

Czytając tą książkę da się zauważyć, że jest ona skierowana głównie do młodszego odbiorcy. Język powieści jest prosty, styl pisarski bardzo przejrzysty. Autorka bardzo dokładnie potrafi wytłumaczyć nowe słownictwo, którego tutaj pojawia się dużo. Na końcu książki jest również słowniczek, w którym zebrane są nowe pojęcia. Pomimo tego, że książka jest raczej dla młodszych, każdy dorosły znajdzie tu  coś dla siebie. Być może przypomni sobie również lata swojego dzieciństwa.

"Harry Potter i Kamień Filozoficzny" to niewątpliwie jedna z tych książek, po którą warto sięgnąć niezależnie od wieku. Polecam ją wszystkim osobom spragnionym dobrej rozrywki, dawki niezapomnianych emocji czy wspaniałych przygód. Wielbiciele magii, tajemnic i fantastycznego świata będą zachwyceni tą powieścią. A na deser, tuż po przeczytaniu, polecam film, który jest równie genialny!


W serii Harry Potter:
  HP i Zakon Feniksa | HP i Książę Półkrwi | HP i Insygnia Śmierci

dodatki: 
Baśnie Barda Beedle'a | Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć | Quidditch przez wieki | Przeklęte Dziecko

12 komentarzy :

  1. Wstyd mi jak nie wiem... Ja wciąż HP nie przeczytałam.

    Bookeaterreality

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie przejmuj się. Masz jeszcze dużo czasu i gwarantuję Ci, że Pottera zdążysz przeczytać :D

      Usuń
  2. Stwierdzam powrotny nalot HP! Znowu wszyscy nim ...
    Ja sama właśnie się wymieniłam z jakąś dziewczyną i mam pierwszą część, więc w końcu przeczytam HP. Nie będę się wyróżniać. :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Taki nalot Pottera to ja zauważyłam na wakacjach :D Wszędzie było o nim głośno, teraz trochę ucichło.

      Usuń
  3. HP to HP, pozostanie w sercu każdego, kto go przeczytał na zawsze :)
    http://zagoramiksiazek.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  4. Pierwsze dwa-trzy tomy HP są bardzo dziecinne i jestem pewna, że głównie przez to większość się zniechęca do czytania dalej. No i znajomość ekranizacji też działa na niekorzyść, ale naprawdę warto zabrać się za tę serię :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie powiedziałabym, że dziecinne, bo kolejne dwa tomy mam już praktycznie za sobą, ale widać w nich, że są pisane pod osoby młodsze ;)

      Usuń
  5. Właśnie powiedziałabym, że to nie jest książka dla każdego. Szczególnie początek serii jest dość infantylny ;P W każdym razie, mam nostalgię do tej serii.
    drewniany-most.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  6. Książka, która darzę ogromnym sentymentem ;) Czytałam ją daaawno temu, chociaż ostatnio miałam okazję odświeżyć sobie pamięć, gdyż otrzymałam do zrecenzowania ilustrowaną wersję pierwszego tomu przygód Harrego. Dzieckiem już przestałam być, a jednak wciąż uwielbiam tę serię.

    OdpowiedzUsuń
  7. Też obejrzałam filmy ze sto razy! :D Ale zdecydowałam się na przeczytanie książek, choć ciągle jakoś nie po drodze mi z ostatnim tomem xD

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Filmów nie da się nie obejrzeć po tyle razy :D Nie martw się, jeszcze zdążysz przeczytać. Ja jestem dopiero na tomie trzecim i stwierdziłam, że póki nie napisze recenzji poprzednich dwóch tomów dalej nie czytam.

      Usuń
  8. Widziałam wszystkie filmy i muszę przeczytać książki ;D Koniecznie skompletuje swój zestaw Harrego Pottera na swoją półkę i będę podziwiać hah ;) Czekam na październik i tak jakby 8 część ^_^

    timeforthebook.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń

Zostaw ślad swojej obecności :)